Czy śmiejąc się znajdujemy czas na przemyślenie tego, z czego się śmiejemy? Czy byliśmy kiedyś w sytuacji, w której przed nami stał osobnik opowiadający żart, a my patrzyliśmy na niego w lęku, że żart nas nie rozbawi i co w takiej sytuacji zrobić? Czy to, co śmieszy nas w życiu prywatnym, jest śmieszne również na scenie? A może śmieszne, ale zupełnie odwrotnie? Czy widząc po raz setny ten sam skecz, można sie nadal bawić? Czy śmieszą nas miny, tekst czy świadome aktorstwo? Niektóre z tych pytań zadajemy sobie w naszym najnowszym programie. Zastanawiające jest bowiem co śmieszy widza i dlaczego. I czy sam śmiech wystarczy, by artystów szanować. Gdy wyjedziemy ze spektaklu ubawieni, czy jednocześnie przy tym rozsmakowani i zadowoleni? Czy uczucie to zostanie w nas na dłużej. I dlaczego?